Jeden lot, cztery ogniwa: wpis, licznik, resurs, zdatność

Przebieg

Jeden lot w czterech ogniwach

Ten sam lot widziany z czterech miejsc: 0:54 czasu blokowego, 6 lądowań, brak usterek. Wartość „przed” i „po” stoją obok siebie, żeby było widać, co dokładnie zmienia jeden podpis.

Krok po kroku

Co dokładnie robi każde ogniwo

To samo cztery razy, tylko wolniej: skąd bierze się każda liczba i co ją zamyka.

1. 01

   Wpis PDT

   Pilot · tablet w hangarze

   Pilot zamyka lot przy statku: czasy, odczyty liczników z przyrządu, lądowania oraz NIL albo usterka. Podpis to potwierdzenie hasłem, skrót kryptograficzny treści wpisu i czas serwera – nigdy czas urządzenia.

   Do momentu podpisu wpis jest szkicem: leży na urządzeniu, można go poprawiać i nie rusza żadnego licznika. Podpis robi trzy rzeczy naraz – weryfikuje hasło po stronie serwera, liczy skrót SHA-256 z zamkniętej listy pól wpisu i przybija czas serwera. Czas tabletu nie ma tu znaczenia, bo urządzenie w hangarze bywa ustawione na cokolwiek. Sprawdzana jest też ciągłość: odczyt „przed” musi zgadzać się co do minuty z ostatnim zaksięgowanym stanem, więc lot, którego nikt nie wpisał, ujawnia się od razu, a nie przy najbliższym przeglądzie.

   Pola wpisu, podpis, niemutowalność, storno i praca bez zasięgu mają własną stronę: Elektroniczny PDT

2. 02

   Liczniki

   Baza danych · zapis nieusuwalny

   Podpis księguje przyrost na licznikach statku i wszystkich zamontowanych komponentów. Licznik jest strumieniem, do którego się dopisuje – nigdy liczbą, którą się nadpisuje.

   Block i tach idą osobno, bo mierzą co innego: czas od ruszenia z miejsca do zatrzymania i czas pracy zespołu napędowego. Licznika komponentu nikt nie prowadzi ręcznie – to jego stan z chwili zabudowy plus przyrost płatowca od tego momentu. Godziny są trzymane w minutach całkowitych; godziny dziesiętne to najprostszy sposób na to, żeby po roku brakowało kilkunastu minut. Pomyłki nie da się „poprawić”: stan koryguje wpis kompensujący, a w rejestrze zostają oba zapisy razem z uzasadnieniem.

3. 03

   Resursy

   Silnik obliczeniowy · bez dryfu

   Z nowego stanu liczników przeliczają się wszystkie limity naraz – godzinowe, kalendarzowe i cyklowe, każdy z własną tolerancją. Prognoza mówi, kiedy statek stanie przy obecnym tempie latania.

   Przeliczenie dzieje się w tej samej transakcji co podpis, więc nie ma stanu „przeliczy się w nocy”. Oś kalendarzowa po tym locie nie drgnęła: ARC jest ważny do konkretnej daty i nalot niczego tu nie zmienia – to jedyna oś, która biegnie także wtedy, gdy statek stoi w hangarze. Prognoza bierze tempo wykorzystania z dwóch okien, 30 i 90 dni, i wybiera ostrożniejsze z nich, bo ma wypadać wcześniej niż rzeczywistość, nigdy później.

   Typy limitów, tolerancje, statusy, prognoza i komponenty mają własną stronę: Resursy i CAMO

4. 04

   Zdatność

   Pilot · przed następnym lotem

   Zanim ktokolwiek wystartuje, ten sam łańcuch odpowiada na jedno pytanie: czy ten statek i ten pilot mogą dziś polecieć. Status widać przed lotem, a nie po fakcie.

   Ekran przed lotem czyta dokładnie te same dane, co due-lista CAMO – nie ma osobnego „widoku pilota” z własną kopią prawdy. Statusów jest pięć i znaczą to samo w każdym miejscu systemu: dopuszczony, wkrótce, w tolerancji, przekroczony, brak danych. Zadanie przekroczone oznacza, że statek nie lata do czasu jego wykonania, a pozycja bez historii jest pokazana jako „brak danych”, a nie jako zielony haczyk.

Zasady

Cztery rzeczy, które trzymają ten łańcuch

Bez nich zostaje ładny diagram. Każda z tych zasad jest wymuszona w kodzie albo w bazie danych, a nie zapisana w instrukcji dla użytkownika.

• Bez przepisywania

  Czas lotu wpisuje się raz i dalej wędruje ta sama liczba: do liczników statku, do liczników komponentów, do zapasu przed przeglądem i na ekran pilota. Nie ma drugiego rejestru, w którym mogłaby wyglądać inaczej, więc nie ma czego uzgadniać.

• Podpis = zamknięcie

  Po podpisie wpisu nie da się zmienić ani skasować – blokada jest w bazie danych, nie w interfejsie. Pomyłkę koryguje storno z obowiązkowym uzasadnieniem, które księguje przyrosty kompensujące, a potem wprowadza się wpis poprawny. W rejestrze zostają oba.

• Bez zasięgu

  Wpis powstaje na urządzeniu i czeka w kolejce, aż wróci łączność; wysyła się sam, w kolejności zapisania. Serwer nigdy nie nadpisuje wpisu pilota po cichu – konflikt jest pokazywany jako zestawienie „Twój wpis / stan wg serwera” i wymaga ponownego podpisu.

• Tolerancja bez dryfu

  Wykonanie w oknie tolerancji nie przesuwa kolejnego terminu. Kotwicą jest wcześniejsze z dwóch: faktyczne wykonanie albo termin planowany – bez tej reguły przegląd „100 h” po kilku latach wypadałby realnie co 115 godzin.

FAQ

Najczęstsze pytania